Το φαινόμενο Κάρλσεν και η αναγέννηση του Κράμνικ

Κάθε άθλημα χρειάζεται τους ήρωές του. Όσο πιο μεγάλοι και σημαντικοί είναι αυτοί σε μια δοσμένη περίοδο, τόσο πιο δύσκολη είναι η αναπλήρωσή τους. Τα ιερά τέρατα του παγκοσμίου σκακιού που κυριάρχησαν από το 1975 έως το 2004 και συγκεκριμένα ο 12ος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Ανατόλι Κάρποφ και ο 13ος Γκάρυ Κασπάροφ, έχουν ο καθένας για τους δικούς του λόγους αποσυρθεί από το προσκήνιο.

Αυτοί οι 2 μεγάλοι πρωταθλητές αποτέλεσαν για το σκάκι ό,τι οι Μάτζικ Τζόνσον και Λάρυ Μπερντ για το Αμερικανικό μπάσκετ. Η αντιπαλότητα μεταξύ τους και οι συνεχόμενες αναμετρήσεις τους σε κορυφαίο επίπεδο, δεν έχουν προηγούμενο, σε διάρκεια και οξύτητα σε κανένα άλλο άθλημα. Αυτή ακριβώς είναι και η σημαντικότερη υπηρεσία που προσέφεραν στο αγαπημένο τους παιχνίδι, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε αυτό να γίνει ευρύτερα γνωστό στο πλατύ κοινό.

Τι γίνεται όμως όταν και οι δύο αποφασίζουν να αποσυρθούν από το σκάκι κορυφής; Και πάλι υπάρχει αντιστοιχία με το Αμερικανικό πρωτάθλημα μπάσκετ, το NBA. Χρειάζεται να βρεθεί επειγόντως ο διάδοχός τους και αν είναι δυνατόν να είναι ακόμα καλύτερος και από αυτούς τους μυθικούς πρωταθλητές. Στο ΝΒΑ ο διάδοχος ονομαζόταν Μάικλ Τζόρνταν και όχι απλώς κατάφερε να αντικαταστήσει επάξια τους προκατόχους του, αλλά τους ξεπέρασε έτσι ώστε να θεωρείται πια ο καλύτερος όλων των εποχών. Ο δικός του διάδοχος ακόμα αναζητείται...

Πολλοί είναι αυτοί που θα μπορούσαν να χρηστούν ως διάδοχοι του Κασπάροφ. Αρχικά το 2004 εμφανίστηκε ο Κράμνικ ο οποίος και νίκησε τον Κασπάροφ σε ένα ματς για τον Παγκόσμιο Τίτλο (χωρίς την έγκριση της FIDE αλλά αυτό είναι παλιά ιστορία), στη συνέχεια όμως αρνήθηκε να αντιμετωπίσει τόσο τον Κασπάροφ σε ματς ρεβάνς, όσο και οποιονδήποτε άλλον. Το 2006 ήταν η σειρά του Τοπάλοφ να προκαλέσει αίσθηση με τα σαρωτικά αποτελέσματά του και την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος δείχνοντας ότι μπορεί να κάνει τη διαφορά. Η κυριαρχία του όμως δεν είχε διάρκεια, αφού λίγο καιρό μετά χάνει το πρωτάθλημα από τον Κράμνικ, στο αλήστου μνήμης ματς στην Ελίστα της Καλμουχίας γνωστό και ως "Toiletgate". Ο Κράμνικ με τη σειρά του πετυχαίνει πολύ καλά αποτελέσματα και προς στιγμήν δείχνει να στέκεται στο ύψος του (κοντά 2 μέτρα). Όμως και αυτός λυγίζει υπό το βάρος του στέμματος και δίνει τη θέση του το 2008 πια στον Ανάντ. Ο τελευταίος δείχνει να αντεπεξέρχεται στις δυσκολίες και αποδίδει σταθερά σε υψηλό επίπεδο, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι κυριαρχεί.

Αυτοί οι τρεις σκακιστές, παρότι βρίσκονται επί σειρά ετών στις κορυφαίες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης (που θα λέγαμε και στο τένις), μόνο κατά διαστήματα έχουν καταφέρει να επιβληθούν ολοκληρωτικά στον συναγωνισμό και δεν μπορούν να συγκριθούν σε σταθερότητα και αποτελεσματικότητα με τους παλιούς πρωταθλητές.

Η αναζήτηση του διαδόχου φαίνεται ότι βρίσκει αίσιο τέλος στο πρόσωπο του νεαρού Νορβηγού Μάγκνους Κάρλσεν. Ο Κάρλσεν, γεννημένος στις 30 Νοεμβρίου 1990, έχει καταφέρει σε ηλικία 19 ετών να εντυπωσιάσει τους απανταχού σκακιστές με το παιχνίδι του. Έχοντας σταθερά ανοδική πορεία από τότε που βρέθηκε στο προσκήνιο, πολλοί προέβλεπαν ότι θα αποτελέσει κάτι ξεχωριστό στα πρότυπα του παρελθόντος. Το 2009 θα ήταν η κρίσιμη χρονιά για το Μάγκνους, που έπρεπε να αποδείξει ότι υπερέχει των υπολοίπων μελών της σκακιστικής ελίτ. Απ' ό,τι φαίνεται ο στόχος του βρίσκεται πολύ κοντά στην επίτευξή του αφού ήδη βρίσκεται στο νούμερο 1 της ανεπίσημης παγκόσμιας κατάταξης και το σκάκι του αποδίδει εμπνέει σιγουριά και σταθερότητα. Σίγουρα η συνεργασία του με τον Κασπάροφ, τον οποίο και προσέλαβε ως προπονητή, έχει αρχίσει να αποδίδει.

Αποτέλεσμα της συνεργασίας μπορεί να θεωρηθεί η σαρωτική νίκη στο σούπερ τουρνουά στο Νανζίνγκ της Κίνας και η πολύ καλή εμφάνιση στο Tal Memorial στη Μόσχα. Και στα δύο τουρνουά ο Κάρλσεν έδειξε βελτιωμένος σε σχέση με το κοντινό παρελθόν και ικανός για ακόμα καλύτερες εμφανίσεις. Είναι φανερό ότι η παρουσία του Κασπάροφ έστω και παρασκηνιακά, αφού δεν συνοδεύει το μικρό στα τουρνουά, εκτός από τα καθαρά σκακιστικά οφέλη (καλύτερη προετοιμασία στα ανοίγματα, φινάλε κλπ), έχει φορτώσει ψυχολογικά τους αντιπάλους του!

Ελπίζοντας ότι ο Κάρλσεν θα ανταποκριθεί στο ρόλο του, αξίζει να σημειωθεί η καταπληκτική εμφάνιση του Κράμνικ, που ήταν και ο νικητής του Tal Memorial. Ο Ρώσος πρωταθλητής έδειξε αποφασισμένος να αλλάξει πολλά στο σκακιστικό του στυλ και να γίνει πιο επιθετικός, διορθώνοντας έτσι εκείνο το στοιχείο που κατά πολλούς δεν του επέτρεπε να κάνει το κάτι παραπάνω.

Με δεδομένη τη σταθερότητα του νυν πρωταθλητή Ανάντ και τις πολλά υποσχόμενες εμφανίσεις των Κάρλσεν και Κράμνικ, το μέλλον του αγωνιστικού σκακιού σε επίπεδο κορυφής διαφαίνεται εξασφαλισμένο.

Copyright © Chess Academy - Ακαδημία Σκάκι